Σύντομο βιογραφικό του Peter Mackridge

Ο Peter Mackridge είναι Ομότιμος Καθηγητής της Νέας Ελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Στα ελληνικά έχουν κυκλοφορήσει τα εξής βιβλία του:  

  • H νεοελληνική γλώσσα (1991)
  • Διονύσιος Σολωμός (1995)
  • (σε συνεργασία με τους David Holton και Ειρήνη Φιλιππάκη-Warburton) Γραμματική της ελληνικής γλώσσας (1999) και Βασική γραμματική της σύγχρονης ελληνικής γλώσσας (2007)
  • Εκμαγεία της ποίησης: Σολωμός Καβάφης Σεφέρης (2008)
  • Γλώσσα και εθνική ταυτότητα στην Ελλάδα, 1766-1976 (2013)

Επιμελήθηκε την έκδοση των μυθιστορημάτων του Κοσμά Πολίτη Eroica (1982) και Στου Χατζηφράγκου (1988) στη Νέα Ελληνική Βιβλιοθήκη των Εκδόσεων Ερμής. Σε συνεργασία με την Ελένη Γιαννακάκη έχει επιμεληθεί τους τόμους Ourselves and Others: the Development of a Greek Macedonian Cultural Identity since 1912 (1997) και Contemporary Greek Fiction in a United Europe: from Local History to the Global Individual (2004). Μαζί με τον David Ricks επιμελείται τον τόμο The British Council and Anglo-Greek Literary Interactions, 1945-1955, ο οποίος πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα. Επίσης επιμελήθηκε την έκδοση ανθολογίας ποιημάτων του Διονυσίου Σολωμού σε μετάφραση τρίτων: The Free Besieged and other Poems (δίγλωσση έκδοση, 2000, β΄ έκδ. 2015).

Έχει μεταφράσει στα αγγλικά, μεταξύ άλλων, το βιβλίο του Γιώργου Σεφέρη Τρεις μέρες στα μοναστήρια της Καππαδοκίας (2010), καθώς και τα: Θρακικές ιστορίες (2014) και Μοσκώφ Σελήμ (2015) του Γεωργίου Βιζυηνού, και την Ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας σε 100 χάικου του Χάρη Βλαβιανού (2015).

Έχει δημοσιεύσει πάνω από 100 επιστημονικά άρθρα σχετικά με την ελληνική γλώσσα και ιστορία, με λογοτεχνικά κείμενα διαφόρων συγγραφέων όπως (εκτός από όσους αναφέρθηκαν παραπάνω) των Ανδρέα Κάλβου, Άγγελου Σικελιανού, Κ. Γ. Καρυωτάκη, Πηνελόπης Δέλτα, Οδυσσέα Ελύτη, Στρατή Τσίρκα, Κώστα Ταχτσή και Καίης Τσιτσέλη, αλλά και με τον μεσαιωνικό Διγενή Ακρίτη.

Μαζί με την Jackie Willcox ετοιμάζει βιβλίο για την Κρήτη όπως την είδε ο R. M. Dawkins στα χρόνια 1903-1919.  Στο επίκεντρο της έρευνάς του τώρα βρίσκεται η γλώσσα της φαναριώτικης λογοτεχνἰας της περιόδου 1750-1800, μιας περιόδου, δηλαδή, κατά την οποία δεν έχουν αναφανεί ακόμη ο εθνικισμός και το γλωσσικό ζήτημα. Στο πλαίσιο της έρευνας αυτής ετοιμάζει γλωσσάρια σε ορισμένα λογοτεχνικά κείμενα της εποχής, συμβάλλοντας με αυτόν τον τρόπο στη μελέτη του ελληνικού λεξιλογίου μιας περιόδου που παραμελήθηκε μέχρι τώρα από τη λεξικογραφία.

Το 2008 του απονεμήθηκε ο τίτλος του επίτιμου διδάκτορα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.